[EH] Fic: Diary of Brown from Black - Crush

posted on 13 Dec 2011 13:14 by bailian in EH

 

 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 

 

  

Main Character :

หลี่ไป๋เหลียน

Special Guest :

 

 

 **ภาพประกอบในฟิคทั้งหมด Credit by Aine นะคะ**

 

 

 

✿✿✿ 1 ✿✿✿

 

 

 

 

I've got a crush...

 

 

 

ตอนที่เจอกันครั้งแรก จมูกแดงๆ นั้นเย็นเฉียบเพราะอากาศหนาว

ดวงตามองไปซ้ายขวาหลุกหลิกเหมือลูกหมาหลงทาง…. ถึงจะไม่ได้หลงจริงๆ ก็เถอะ

แต่ท่าทางแบบนั้น ก็ทำให้อดเข้าไปทักไม่ได้

 

 

เมื่อเข้าไปใกล้ ก็ได้รู้ว่าที่เห็นตัวกลมๆ เป็นเพราะความหนาของเสื้อหลายชั้น

เสื้อไหมพรม เสื้อโค้ท แต่พองขนาดนั้น น่าจะมีเสื้ออยู่ข้างใต้อีก

ผ้าพันคอสีเหลืองที่พาดลวกๆ อยู่ที่คอ... เดาได้ไม่ยากว่ามาจากบ้านไหน

แต่ที่ไม่เข้าใจคือ ทั้งๆ ที่น่าจะอุ่นขนาดนั้น ทำไมตัวถึงยังเย็นแบบนี้ได้อีกนะ

 

ที่เรียบเรียงและสรุปออกมาจากน้ำเสียงเบลอๆ เหมือนคนยังไม่ตื่นก็คือ

“เอเดรียน บราว์น ปีสี่”

“ยังไม่มีห้องนอน”

จำได้ว่าตกใจมาก ถึงจะเคยได้ยินมาว่าบ้านเราเคยมีคนขี้เกียจหาห้องนอนแล้วไปนอนในคอกอัลปาก้าก็เถอะ

แต่เด็กคนนี้ (?) คงทำอะไรไม่ทันเขาเลยหารูมเมทกับที่นอนไม่ได้มากกว่า

ถ้าอยู่บ้านเดียวกับเราก็คงดี.....

 

“หนาว”

 

ระหว่างที่คิด ก็เห็นอีกฝ่ายเอาผ้าพันคอที่พันลวกๆ อยู่แล้วมาพันปาดซ้ายพันขวาจนเกี่ยวกิ๊บติดผมให้มั่วยิ่งกว่าเดิม

 

เฮ้ๆ ทำแบบนั้นจะดีเรอะ 

 

ผมพยายามห้ามด้วยรอยยิ้ม แต่ไอ้ที่คิดเมื่อกี้ไม่ได้พูดออกไปหรอกนะ

ใบหน้าของคนขี้เซาเงยขึ้น แล้วใช้ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องกลับมา....

 

ให้ตายสิ น่ารักเกินไปแล้ว

 

ผมเขยิบเข้าไปช่วยดึงกิ๊บที่ติดไปทั่วศีรษะออก (เห็นบอกว่าไม่รู้ใครมาติดไว้)

และช่วยจัดผ้าพันคอให้ แต่คงเผลอตัวมากไปหน่อยเลยผูกเป็นโบว์เหมือนห่อของขวัญ

เด็กคนนั้นยิ้มแฮะๆ ไม่หือไม่อือไม่ดิ้น ว่าง่ายสุดๆ

 

เฮ้ๆ ถ้าถูกหลอกจะทำไงล่ะหะ? 

 

แต่ถ้าเกิดท่านพี่ซื้อตุ๊กตาแบบนี้มาให้เป็นของขวัญ... ก็คงรับด้วยความยินดีอย่างไม่ลังเลแน่นอน

อ๊ะ แน่นอนว่าทั้งหมดนั่นเป็นแค่ความคิดในใจ ที่ส่งเสียงออกไปก็มีแค่เสียงหัวเราะเท่านั้นล่ะ

 

 

เสียงจามฮัดชิ่วดังหนึ่งครั้ง คิดว่าน่าจะเป็นเสียงตัวเอง (แต่ก็ได้ยินแว่วๆ มาจากด้านข้างเหมือนกัน)

เด็กคนนั้นเอียงคออย่างน่ารัก ส่งสายตากังวลพร้อมกับยื่นมือมาหาด้วยความเป็นห่วง

 

“หนาวเหรอ ไป๋เอาเสื้อของผมไปสิ”

 

ทั้งๆ ที่มือเย็นขนาดนั้น แต่ก็ยังคิดถึงคนอื่น ......เป็นเด็กดีจริงๆ เลยน้า...

แน่นอนว่าปฏิเสธไป แต่คนตัวเล็กจมูกแดงขี้หนาวก็ยังไม่ยอมแพ้

เถียงกันไปมา สุดท้ายก็เลยเอาเสื้อคลุมของตัวเองไปโอบจากข้างหลังแล้วกอดเอาไว้ตามความเคยชิน

 

“เท่านี้ก็อุ่นแล้ว....”

 

เพราะเคยชินจากท่านพี่ คำพูดและปฏิกิริยาที่ทำไปจึงเป็นไปตามอัตโนมัติ

จะให้ย้อนกลับไปใหม่ก็คงไม่ได้ซะด้วย ทำได้แค่ลุ้นว่าอีกฝ่ายจะโต้ตอบกลับมายังไงเท่านั้น

แต่เด็กคนนั้นก็ยิ้มน้อยๆ และรับคำอย่างว่าง่าย

 

 

 

ให้ตายสิ... 

 

คนตรงหน้าเกาะแขนเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเครื่องทำความอุ่นมีชีวิตจะหาย

เสียงที่ตอบคำถามค่อยๆ แผ่วเบาลง ศีรษะเอนซบลงมา

มือเย็นเริ่มกลับเป็นอุณหภูมิปกติ จมูกหายแดงแล้ว ส่วนตาก็ปรือปรอย

ร่างในอ้อมแขนขยับซุกเหมือนสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ต้องการความอบอุ่น

แล้วสุดท้ายก็หลับไป.....

 

ไม่ระวังเกินไปแล้วนะ

 

ร่างนั้นทิ้งน้ำหนักตัวมาเต็มที่ แน่นอนว่าทำอะไรไม่ถูก

ปกติแล้วสามารถแตะต้องคนอื่นได้มากแค่ไหนกันนะ

อืม... พูดยากจริง แต่ก็อุ้มเด็กขี้เซาที่ปลุกแล้วก็ไม่ตื่นเอาไว้ด้วยท่าอุ้มแบบเจ้าหญิง

น้ำหนัก 30% คงมาจากเสื้อผ้า ไม่ถึงกับอุ้มไม่ไหว แต่ถ้าให้อยู่แบบนี้ทั้งคืนคงไม่รอด

สองขาจึงเดินพาตัวเองและร่างในอ้อมแขนตรงไปยังห้องพยาบาล....

 

คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง 

 

. . .

 

. .

 

วินาทีแรกที่รู้สึกว่าหมอนข้างขยับดุ๊กดิ๊กได้ ก็คิดขึ้นมาว่านิ่มๆ อุ่นๆ ดีจังเลยน้า...

และเมื่อถูกอะไรบางอย่างรบกวนการหลับจนต้องลืมตา ก็รู้ว่าที่ที่ตัวเองนอนอยู่ไม่ใช่ห้องในหอพักของเรเวนคลอ

สีขาวสะอาดตารอบกาย มีสีน้ำตาลอมส้มระบายอยู่น้อยๆ

มือขยับออกไปเป็นการตอบสนอง แตะดูแล้วนิ่มดี ดมแล้วก็หอมด้วย

 

อ๊ะ เส้นผมนี่เอง 

 

หมอนข้าง... ที่จริงๆ น่าจะหมายถึงตัวผมเองมากกว่าซุกอยู่กับหน้าอกของผม

เอ เมื่อวานผมถอดเสื้อโค้ด เสื้อไหมพรม แล้วก็ผ้าพันคอให้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

สติยังไม่กลับมาคงเพราะเวลาตื่นที่เช้ามากกว่าปกติ

ลองแตะส่วนอื่นๆ นอกจากเส้นผมบ้างก็โล่งอก คนบนตัวผมตัวไม่เย็นเฉียบอย่างเมื่อวานแล้ว

 

อาจจะเป็นเพราะมือเย็นๆ ของตัวผมเอง คนขี้เซาที่แพ้อากาศหนาวก็เลยเริ่มขยับบ้าง

ดวงตากระพริบปริบๆ แบบคนเพิ่งตื่น หัวฟูชี้ไปมาไม่เป็นทรง มือท้าวขยับตัวลุก หันซ้ายหันขวาอย่างงงๆ

คงกำลังคิดว่าอยู่ที่ไหนและมาได้ยังไงล่ะมั้ง

แล้วดวงตาคู่นั้นก็เบนกลับมาจ้องผม แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างสดใส

 

 

 

อา... ด้วยหัวใจอันใสซื่อบริสุทธิ์ของผม ตอนนั้นผมคิดจริงๆ นะว่า

อยากดูแล อยากปกป้อง อยากกอดเอาไว้ อยากให้ความอบอุ่น

 

 

อยาก......

 

 

 

 

เราแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการอีกทีเพราะเอเดรียนจำผมไม่ได้ (ผมไม่โกรธหรอกนะ เพราะผมก็จำชื่อคนไม่เก่ง)

แต่อันที่จริงน่าจะพูดว่าเพราะเบลอๆ มึนๆ เลยนึกไม่ออกมากกว่า

เด็กคนนั้นเรียกผมว่า “ไป๋” แล้วก็ยิ้มแฮะๆ อย่างเขินๆ

ชั่วแว่บนึงผมอยากให้คนตรงหน้าลองเรียกชื่อของผมบ้าง

ชื่อเรียกที่จะถูกเอ่ยโดยคนคนนี้เท่านั้น

 

“เสี่ยวเหลียน”

 

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกหน้าร้อนเพราะความคิดที่แว่บเข้ามา ถ้าท่านพี่รู้คงถูกเอ็ดแน่ๆ

ทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นพวกแว่นตามาเนีย ไม่ได้มีสเป็คแบบนี้สักหน่อย... สงสัยเพราะเพิ่งตื่นเลยเบลอ

ผมส่งยิ้มให้แล้วก็ลูบหัวลูบแก้มเอเดรียนอย่างเอ็นดู

ทางนั้นก็ยิ้มกว้างเหมือนเดิมแล้วเอาแก้มซบมือผม

 

 

ให้ตายสิ... 

 


 

 

 

I got a crush on you

I hope you feel the way that I do

I get a rush when I'm with you

I've got a crush on you….

 

A crush on You

 

 

++++++++

 

 

TALK:


สุขสันต์วันเกิดสะใภ้คนแรก (?) กั๊บ ^[]^//

ขอบคุณที่เอ็นดูและอดทนกับลูกชายของแม่นะลูก ฮา

ขอบคุณไอเนะที่ยกลูกชายคนนี้ให้ลูกชายของอิฉันด้วยน่อ

ลูกไอเนะน่ารัก ////// อยากกดอยากหอมอยากฟัดทุกคนเลย (เอ๊ะ?)

 

ตอนนี้ก็เป็นตอนที่เจอกันครั้งแรก จำได้ว่าจริงๆ แล้วสดใสวิ้งๆ มาก

แต่มาลองเขียน ณ ตอนนี้แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ก็ไม่รู้ กร๊ากกกกก (มีเนียนเหตุการณ์ด้วยเหอะ)

ออกจะสั้นๆ กุดๆ รวบรัดๆ ไปหน่อยเพราะหนีงานมาอู้ ขออภัยด้วย ข้าเจ้าผิดไปแล่ว ; [] ;

อืมม คิดว่าจะแบ่งเป็น 3 – 4 ตอนตามวาระ คงไม่ชิ่ง (มั้ง) เพราะถูกกำหนดด้วยเวลา (ฮา)

(อันเก่าไม่ได้ลืมนะ แต่ว่ามันยังติดหลายๆ อย่าง //โบ้ยไปทางคนแถวนี้)

ตอนแรกประเดิมด้วยวันเกิดของเอดี้ คราวหน้าก็คงเป็นครบรอบ 1 ปีของไป๋ (วันที่ 19)

อืมม ส่วนคริสต์มาสขอคิดอีกทีเพราะไม่อยู่กรุงเทพฯอะน้า

แต่จะให้จบในวันครอบรอบของสองคนนี้ล่ะจ้า เย้ๆ

 

ขอบคุณหลายๆ คนที่ติดตามเรื่องของสองคนนี้นะคะ

ไม่ว่าจะแสดงตัว หรือแอบเป็นผีก็เถอะ (ฮา)

แล้วเจอกันค่า~

 

 

 

ปล. เนื่องจากเมื่อคืนเน็ตเน่า exteen เน่า ชีวิตบัดซบเลยอัพเลทไปหน่อย โทษทีนะ ; [] ; /

 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากกกกก TvT,,

อบอุ่น แล้วก็หวานมากค่ะ เพลงหวานมาก แงงงง อ่านแล้วอุ่น >//////<

#2 By . on 2011-12-27 23:46

รูปภาพกับเนื้อเรื่องน่ารักมากๆเลยค่ะ surprised smile
เพลงของแมนดี้ เราเคยฟังนะคะ เนื้อหาดีมากๆจริงๆค่ะ

#1 By The Dessert on 2011-12-27 14:46